Sardinie 2026

Dit jaar gaan Mart en ik op reis door Sardinië. Een eiland naast de laars van Italië.
Aangezien we hele fijne ervaringen hebben met georganiseerde groepsreizen nu dus ook weer maar wel met een andere organisatie. We gaan met Djoser.. We starten in het zuiden in Cagliari, de hoofdstad van Sardinië en reizen per bus in 12 dagen naar het noorden naar Olbia. Tijdens de reis zullen we ook een aantal historische sites bezoeken
Na het boeken meteen in al januari kan de voorpret beginnen. Inlezen in wat er te doen is en niet onbelangrijk onze parkeerplek al reserveren. Ook heb ik me voorgenomen een beetje Italiaans te leren en ga aan de slag met Duolingo. Het lezen lukt redelijk, spreken is nog wel een ding.
En dan komt onze vertrekdatum in zicht. De weersvoorspelling voor Sardinië is prima, wat fijn is want in Nederland was het de afgelopen week nat en koud.
Inmiddels heeft onze reisbegeleidster een app-groep gestart. Top!!
Sardegna, arriviamo!

Amsterdam-Cagliari
Woensdag 20 mei 2026
Het is nog vroeg als de wekker afgaat. Helaas niet zo goed geslapen. Om even na 5.30 uur rijden we onze oprit af. De navigatie geeft al extra reistijd aan, maar goed dat we op tijd vertrokken zijn, vlak voor Utrecht staat het bijna stil. Een 5-baans snelweg en nog steeds file.
Tegen 8.30 arriveren we bij P3. Volgens een verkeersregelaar mogen we doorrijden tot de 5de verdieping. Wat is het hier druk. Met de shuttle naar de vertrekhal en hier gaat alles soepel. Ruim op tijd zitten we al bij de gate. De geplande vertrektijd is 11.10 uur. Even de kids laten weten dat we al op Schiphol zijn.
Natuurlijk ga je al kijken of je andere reizigers ziet die mogelijk bij onze groep horen. Ik herken Henk van de whatsapp foto van de groepsapp en we hebben even kort een praatje.
Met 8 minuten vertraging verlaten we de Nederlandse bodem. Na een korte vlucht van iets meer dan een uur landen we in München. We zijn niet bij een pier geland dus met de trap uit het vliegtuig en met de shuttle naar de Terminal. We hebben hier bijna 3 uur te overbruggen en het is middag dus eerst maar iets eten. De luchthaven van München is erg groot. Om naar de volgende vlucht te gaan reizen we met een elektrische trein ondergronds naar de andere terminal.
De vlucht naar Cagliari duurt slechts anderhalf uur. We worden opgewacht door onze enthousiaste reisbegeleidster Kim. Als de groep compleet is gaan we met de bus naar ons hotel. We logeren hier twee nachten in Hotel Italia. Kim stelt voor om vanavond samen te eten en heeft al gereserveerd om 19.30 uur voor wie mee wil. Gezellig met zo’n grote groep aan tafel en je leert ook al reisgenoten beter kennen. De pizza die ik besteld had was heerlijk maar voor mij een maatje te groot (heb de korstjes laten liggen)
Tegen 22.00 uur weer terug op onze hotelkamer om als een blok in slaap te vallen.
Morgen gaan we Cagliari verkennen.

Donderdag 21 mei 2026
Heerlijk geslapen. We gaan om even na 8.00 uur ontbijten. Het is er al best druk. Keuze genoeg als je van zoet houdt, maar verder een prima ontbijt.
Om 9.00 uur worden we verwacht voor het welkomstpraatje. We beginnen met een voorstel rondje en daarna neemt Kim het reisprogramma snel even door. We vullen de fooienpot en betalen alvast voor de gids die ons vanmorgen door Cagliari zal leiden. Rond 10.00 uur lopen we met de gids vanaf ons hotel door de stad met name door de wijk Castello en krijgen informatie over de geschiedenis van het eiland en over sommige gebouwen die we passeren. We hebben prachtig uitzicht vanaf het bastion Saint Remy.

Bezoeken daarna de mooie Santa Maria kathedraal waarin ook een crypte voor de martelaren van Cagliari te bezoeken is. Deze is best indrukwekkend. Dan moeten we de kathedraal ineens snel verlaten omdat er een doopsel gaat plaatsvinden. Tja….

Na de rondleiding kunnen we onze tijd zelf invullen. Mart en ik gaan op zoek naar het smalste straat hier in de stad (via Stretta) en kopen daarna iets voor de lunch. Die nuttigen we in de botanische tuin. Hier is lekker veel schaduw en het is er nog rustig. Lekker slenteren door de paadjes en ik kan genieten van de grote verzameling cactussen die hier staan. Rond 14.00 uur weer terug in ons hotel om ff te relaxen (de vermoeidheid van gisteren is er nog wel een beetje)
Na de korte pauze weer de stad in. Bij een souvenir shop koop ik alvast een pin met de vlag van Sardinië voor mijn verzameling.
Nu zou graag koffie met iets erbij willen. Helaas nemen we plaats bij een Gelateria, ze hebben wel koffie maar geen gebak. We lopen na de koffie richting haven. Er ligt daar een groot cruiseschip, misschien kunnen we erbij in de buurt komen. Bij haven aangekomen is er best een drukte, blijkt dat vandaag de aftrap is van de Louis Vuitton 38e America’s Preliminary Regatta. Heel in deverte zien we de zeilboten die aan het trainen zijn. Vanavond om 18.30 uur start een parade, maar tegen die tijd zullen we waarschijnlijk gaan eten.
Met een groep van 9 reisgenoten gaan we vanavond eten bij Manamana. Gezellig buiten op het terras. Mart en ik kiezen beiden voor Tagliatelle Carbonara en als dessert een overheerlijke Tiramisu (aanrader van Kim)
Opnieuw om 22.00 uur weer op onze hotelkamer. Niet zo moe als gisteren maar moe genoeg om te gaan slapen. Welterusten…

Cagliari-Iglesias
Vrijdag 22 mei 2026 
De wekker wekt ons om 7.00 uur. Na het ontbijt nog een lunchpakket halen en onze koffers weer gereed maken voor de reis. Om9.25 uur verzamelen in de lobby. Mooi op tijd vertrekken we richting Nora. Nog een foto stop waar Flamingo's staan. Helaas staan ze wel ver weg. We vervolgen de reis door een bergachtig omgeving.
Om 11.00 uur aangekomen bij het archeologisch park van Nora. Dit is een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van Sardinië met een oorsprong uit 8e eeuw voor Christus. We krijgen we een rondleiding van een uur. Onze plaatselijke gids vertelt ons op een fijne maar ook gedetailleerde manier iets over de opgravingen die we passeren. Ook over Nora zelf en hoe belangrijk deze stad ooit geweest is en wie er de baas hier was in de verschillende periodes. Het uur was erg snel voorbij.

Nu hebben we vrije tijd tot 13.30 uur. Omdat wij onze lunch al bij ons hebben best lang. We lopen nog maar het kerkje maar dat is dicht. Dan maar een kopje koffie.
Netjes op tijd is iedereen weer terug bij de bus. In het komende uur zullen we naar Serbariu rijden waar we het mijnmuseum gaan bezoeken. Kolen hebben hier in Sardinië een belangrijke rol gespeeld in de 19de eeuw. Eerst krijgen we wat informatie over de mijn die van 1937 tot 1964 open was. Ook over de manier waarop mensen gelokt werden om in de mijnen te gaan werken. Dan krijgt iedereen een haarnetje en een helm en gaan we op de foto.
We hoeven niet met een liftschacht naar beneden maar lopen een helling af naar een brede deur. Eenmaal binnen met de deur weer dicht is het ff wennen aan het donker.
We worden rondgeleid door gangen waarbij de helm een noodzaak blijkt, als je namelijk wat lang bent en vergeet te bukken vangt de helm de klap op.

Het is een interessante rondleiding met verhalen over zowel de begintijd van de mijn als ook hoe in de latere jaren de steenkool steeds meer met machines gedolven werd. En ook over de gevaren, het stof, warmte en vochtigheid en het lawaai waaraan de mijnwerkers blootgesteld waren.
Na deze, voor mij, indrukwekkende rondleiding gaan we verder naar Iglesias naar ons hotel. We logeren hier twee nachten in het Euro Hotel.
Eerst ff alle indrukken van vandaag verwerken en tegen 19.00 uur op zoek naar een restaurant om te eten. We zijn waarschijnlijk nog erg vroeg want de terrassen zijn nog leeg. Uiteindelijk gaan we zitten bij Nova Centra en eet ik schnitzel met sla en frites. Het was weer een prachtige dag maar door de warmte ook vermoeiend. Ik afsluit deze af met het schrijven van dit stuk van mijn verhaal.
Straks weer lekker slapen.

Zaterdag 23 mei 2026
Om 8.30 uur aan het ontbijtbuffet met voldoende keuze. 9.25 uur worden we verwacht bij de bus. Die brengt ons naar Nebida, een plaatsje langs de kust. Hier maken we op hoogte langs de kust een eenvoudige wandeling met wel met fantastisch uitzicht.

Om 11.00 uur gaan we weer verder naar Buggerru. Daar is een strand en de mogelijkheid om te zonnen, zwemmen, eten en te wandelen. We moeten om daar te komen door een bergmassief met slingerende wegen. We wanen ons in de Alpen. Bij het strand alleen maar volle zon en we vinden geen wandelpaden. We lopen wat rond, maken foto’s en zoeken vooralschaduw. Het restaurant is helaas een visrestaurant. Gelukkig wat te eten meegenomen, maar we verhongeren hier heus niet. Bij de bar nemen we nog een lekkere cappuccino en een puddingbroodje. 
We gaan weer verder naar de Romeinse tempel van Antas. Weer via een bergpas. Ik hou wel van deze omgeving. Bij de tempel deze keer geen gids maar wel een plattegrond. Aangezien we hier maar een uurtje hebben, moeten we wel kiezen wat we willen zien. Eerst maar naar de tempel. Die staat in een open grasland en is niet zo groot. De omgeving is verder bosrijk. De tempel is in de Romeinse tijd gebouw in opdracht van Keizer Augustus op een plek waar al eerder een tempel stond. Vervolgens willen we naar de oude kurkeik. Via een smal bospad lichtjes omhoog bereiken we al snel de boom. Ik had nog nooit een kurkeik gezien. Fascinerend hoe dit kan groeien. Dan moeten we weer terug naar de bus om weer naar Iglesias te gaan. Valt me ineens op dat overal langs de weg kurkeiken staan.
Terug in het hotel ff relaxen en de planning voor morgen bekijken. Morgen gaat de reis weer naar een ander hotel dus ook de koffers moeten weer ingepakt worden.
Tegen 19.00 uur gaan we de stad in om te eten. Pasta staat op ons menu. Daarna slenteren we door de stad en lopen we omhoog naar het kasteel. Maar dat gaat nu sluiten. Dan maar terug naar ons hotel nog ff lezen en op tijd naar bed.

Iglesias-Oristano
Zondag 24 mei 2026 
We vertrekken we om 9.00 uur. Onze eerste bestemming is het Parco della Giara. Het is ongeveer anderhalf uur rijden. We verlaten het bergachtige gebied en komen op een vlakker landschap. Hier is goed te zien dat er groenten en granen verbouwd worden. Ook nog enkele olijfgaarden en we zien de schapen. Dit is nog niet de hoogvlakte, hiervoor gaan we uiteindelijk een smalle slingerende weg omhoog om bij een grote parkeerplaats uit te komen. De Giari di Gesturi is de grootste van in totaal drie hoogvlaktes en vanwege de diverse archeologische bezienswaardigheden én de aanwezigheid van enkele honderden wilde paarden een populaire bestemming voor zowel cultuur- als natuurliefhebbers. De Giari di Gesturi is 12 km lang en 4 km breed en de gemiddelde hoogte van de vlakte bedraagt 500 meter.

Onze gids Laura verwacht ons al en als iedereen die meegaat gereed is vertrekken we. Eerst vertelt de gids iets over het park en de paarden. Dan vervolgen we de tocht over een ruim pad langs struiken. Ook hier weer informatie over de vegetatie zoals de cistusstruiken. Deze struiken werden door de herders hier gebruikt als dakbedekking van hun hutten. We komen langs een open soort van weiland waar paarden staan, deze paarden kunnen zich vrij over het hele gebied verplaatsen. De tocht gaat verder naar een soort meer. Hier betreft hier het regenwater van afgelopen winter. Door de niet doorlatende bodem blijft hier bijna de hele zomer water staan. Uiteraard ook als drinkplaats voor de paarden. In de verte staan er enkele maar eigenlijk te ver om weg voor een goede foto. Vanwege de tijd moeten we weer verder. We komen langs de herders hutten en we kunnen goed zien hoe ze met de inheemse beplanting het dak gemaakt hebben. Dan terug naar ons beginpunt waar een herders lunch op ons wacht. We starten de lunch met dun brood met verschillende smeersels, dan een kaas- en vlees plank met een karaf rode wijn. Als dessert brood met Ricotta en honing, een kopje espresso en een plaatselijk digestief. Erg smakelijk allemaal.
Tijd om weer verder te gaan. Onze volgende bestemming is Barumini. Hier gaat we een Nuraghe bezoeken. Deze staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. De nuraghi zijn bouwwerken die dateren uit de bronstijd, die op Sardinië ook wel de Nuraghe tijd wordt genoemd. De Nuraghen zijn rond 1800 voor Christus op Sardinië gekomen, maar erg veel weet men over dit volk niet. Wat men wel weet is dat zij duizenden torens, oftewel nuraghi op Sardinië bouwden. Van deze bouwwerken resteren zo’n 7000 en deze zijn uniek, want ze komen nergens anders voor. De torens zijn gebouwd van stenen die los op elkaar gestapeld zijn, zonder gebruik te maken van cement. Onderaan zijn de stenen groter en naar boven toe worden ze steeds kleiner. De torens worden naar boven toe iets smaller.

Onze gids heet Simone en vertelt over het ontstaan en de verdere uitbreiding van dit alles. Daarna lopen we door de restanten van de huizen en gaan we in de toren. Hiervoor is het wel ff manoeuvreren door een smalle doorgang met onregelmatige trappen. Erg indrukwekkend hoe dit gebouwd is. In het midden is ook nog een put waar je nog water in ziet stromen.
Helaas weer tijd om verder te gaan naar onze eindbestemming van vandaag Hotel Mistral Due in Oristano. Het is een groot en modern hotel met een eigen restaurant. Top zou je denken, maar op het menu staat weer hoofdzakelijk vis en schelpdieren.
Dan toch maar snel naar de supermarkt om de hoek om iets te halen, we hebben niet de energie om nog op zoek te gaan naar een restaurant.
De avond is verder lekker rustig en kunnen we ons weer gaan verheugen op de dag van morgen.

Oristano-Alghero
Maandag 25 mei 2026 
Goed geslapen. Onze reis gaat vandaag weer verder.
De eerste stop is bij het archeologisch park Santa Cristina.
Ook hier weer dingen uit de bronstijd. We bezoeken een Heilige Bron. De brontempel is een uiting van de Nuraghische beschaving, die dateert van ongeveer 3000 jaar geleden. Toch lijkt het alsof hij vandaag de dag is gebouwd, met zijn vierkante rotsblokken die perfect in de geometrie zijn ingebed. Bijzonder is het verhaal van deze site met de uitleg zoals de archeologen het zien. Er zijn namelijk geen geschriften uit die tijd, alleen maar beelden en gereedschappen. We mogen een kijkje nemen beneden aan de trap.

We lopen verder door een soort dorpje met een eenvoudig kerkje ter ere van Santa Cristina. Het kerkje werd gebouw rond 1200 door monniken. Alleen de buitenmuren zijn nog intact. Santa Cristina wordt nog ieder jaar gevierd op de tweede zondag van mei. Al lopend langs oude olijfbomen bereiken we de Nuraghe. Deze zou 3000 jaar geleden gebouwd zijn. Onder de grond eromheen ligt een dorp maar die opgravingen moeten nog plaatsvinden. Er is hier nog veel meer te zien, maar wij gaan weer verder.
Om 11.00 uur vertrekt de bus weer naast Bosa, waar we een aantal uren vrij kunnen invullen.
Bosa is een van de kleurrijke plaatsjes van Sardinië. Het ligt tegen een heuvel aan de westkust van het eiland. De rivier de Temo stroomt door de stad, waarna deze bij het nabijgelegen Bosa Marina uitmondt in zee. Vanaf de boogbrug uit 1871 heb je prachtig uitzicht over de kleurrijke huisjes.
In Bosa aangekomen besluiten we maar eerst te gaan lunchen. Na een heerlijke pasta bij Nonna Rita kunnen we op weg naar het imposante Castello Malaspina, dat in 1112 werd gebouwd door de gelijknamige Toscaanse familie, hoog boven op een heuvel. Op advies van Kim nemen we de route door de stad. Zigzaggend door leuke en smalle paadjes gaan we omhoog. Aan het einde worden het trappen. Ook het pad naar het kasteel zijn trappen maar deze zijn goed te doen. Lopend over de rand bij de buitenmuren hebben we een fantastisch uitzicht over Bosa. Ook klimmen we via trappen in de grote toren. Verder is er hierboven niks te zien en gaan we weer ongeveer dezelfde weg terug naar beneden door de kleurrijke straatjes en sluiten ons bezoek aan Bosa af met een ijsje.
Om 15:15 uur terug in de bus en via een mooie route rijden we langs de kust naar Alghero. We logeren hier 3 nachten in Hotel Riviera. De kamers zijn leuk ingericht. Vanavond geen grote activiteiten meer. We gaan nog even naar de winkel voor drinken en iets eenvoudigs om te eten. Tegen 19.45 uur lopen we toch nog een stuk over de boulevard en drinken koffie bij Cake en Café. Inmiddels gaat de zon onder en dus tijd om dit te proberen te fotograferen.
Weer een mooie dag komt tot een einde. Op onze hotelkamer nog mijn reisverslag bijwerken en ff napraten.

Dinsdag 26 mei 2026
Een vrije dag vandaag. Rustig beginnen met ontbijt. Er zijn heel veel, vooral zoete, keuzes. Omdat we niet weg hoeven kunnen we er alle tijd voor nemen.
We hebben ervoor gekozen geen excursies te doen maar de dag zelf in te vullen. Allereerst lopen we naar het oude stadscentrum van Alghero. Een wandeling van ongeveer 25 minuten. Goed te doen. We arriveren bij de dikke stadsmuren en lopen door een van de kleine poorten. Vervolgens zigzaggend door alle straatjes. Op zoek naar mooie plaatjes, maar ook naar een souvenir.
De straatjes hier zijn smal, sommigen met winkels en anderen met huizen al dan niet met plantenbakken. Iemand is heel creatief geweest en plantenhangers en maskers gemaakt van oude flessen.
Natuurlijk is er ook tijd voor een lekker bakje koffie. Regelmatig komen we reisgenoten tegen, de meesten hebben dus ook gekozen voor een ochtend Alghero.
Het vinden van een souvenir is voor mij niet zo eenvoudig. Zou graag iets van Sardinië willen, maar niet iets typisch van Alghero. De keuze valt uiteindelijk op een stenen huisje gemaakt van rotsen van Sardinië.
Voor de lunch gaan we terug naar de plek waar we eerder vandaag koffie dronken. Ik neem een lekkere gemengde salade en Mart Gnocchi. Na de lunch weer richting hotel, nog even langs de supermarkt en dan siësta……
Tegen 17.00 uur gaan we weer te voet richting het oude centrum van de stad. Mart had gelezen dat er in een straat sinaasappelbomen staan. Nou, er staan er 4….. wel met sinaasappels erin.
We lopen weer verder en gaan een terras zoeken om te eten. De voorkeur gaat uit naar pizza. Bij Regina Margarita is het al druk dus daar gaan we zitten. De pizza's zijn er heerlijk, op het korstje na krijg ik hem zelfs op.
We slenteren nog wat door de straten en ik zie nog een kleinigheid om mee te nemen als souvenir. Langzaamaan weer terug naar het hotel met af en toe een pauze op een bankje om naar de mensen te kijken. Onze laatste pauze op het strand, vlak bij het hotel, om weer de zon te zien ondergaan.

Woensdag 27 mei 2026
Nog een vrije dag in Alghero. In de ochtend gaan we naar de weekmarkt. Die is best groot, hij beslaat vier straten aan beidekanten van de weg. Ze verkopen groenten en fruit, kazen, bloemen en planten, kleding, schoenen, tassen, huishoudelijke producten en slechts één met vis. Dat laatste snap ik wel, de buitentemperatuur is zelfs al in de ochtend vrij hoog.
Ik koop een leuk shirt en bijpassende broek. Altijd leuk in het buitenland iets te kopen, dat heeft dan niemand thuis. We brengen het terug naar het hotel en gaan dan weer richting het oude centrum met als doel daar te lunchen. Het wordt een broodje met koffie.
Daarna slenteren we nog langs de vestigingsmuren en over de boulevard terug richting hotel. Nog even langs de supermarkt om drinken aan te vullen. Met dit warme weer dien je genoegte drinken.

In de middag ga ik naar het zwembad van ons hotel. Ik ben er maar helemaal alleen dus kan gelukkig niemand zien hoe langzaam ik het voor mij toch iets te koud water in ga. Zwem uiteindelijk zo’n 10 baantjes. Pfff helemaal geen conditie. Maar ik heb wel weer gezwommen.
Om 16.00 uur belt Stephan, hij is bij ons thuis om de plantjes, de tuin en de vijver in de gaten te houden. Het is erg heet inNederland dus heel fijn dat hij voor ons doet. Tijdens ons gesprek valt de verbinding weg. Wat vervelend, gisteren al slechte wifi en vandaag dus ook het netwerk dat hapert. Het duurt even, maar dan kunnen we via WhatsApp toch weer contact maken. Ik vind het altijd zo naar als een gesprek zo maar ineens wordt afgebroken. Thuis is gelukkig alles onder controle.
Tegen 18.00 uur gaan we opnieuw richting het oude centrum voor ons avondeten. We komen weer terecht bij Regina Margarita. Ik eet vanavond schnitzel met frietjes en Mart spaghetti Bolognese en we hebben een lekker ijsje als dessert. Later weer op ons dooie gemak naar het hotel, met ff mensen kijken op een bankje. Na zonsondergang uiteindelijk naar het hotel.
Morgen weer een reisdag dus de koffers moeten weer worden ingepakt.

Alghero-Palau (Capo d’Orso)
Donderdag 28 mei 2026 
Vandaag vroeg aan het ontbijt want we vertrekken al om 9.25 uur weer met de bus. Zoals inmiddels gebruikelijk is iedereen er netjes op tijd.
Als eerste op het programma van vandaag staat een bezoek aan Trinita di Saccargia, een Romaanse kerk uit de Middeleeuwen in best goede staat. De kerk is gebouwd van witte kalkstenen en zwarte basaltblokken, een bouwstijl die ook gebruikt werd in de buurt van Pisa. Van binnen is ze eenvoudig met fresco’s en schilderijen die hier en daar een beetje bij elkaar geplakt zijn. Volgens mij worden er hier nog diensten in gehouden want ik zag ook enkele priester gewaden hangen. Nog kort tijd voor iets te drinken of toilet bezoek.
De komende anderhalf uur rijden we naar Castelsardo. Het landschap is wisselend van heuvelachtig tot akkers en weilanden en hogere steen- en rotsformaties.
Castelsardo, genoemd naar het kasteel dat bovenop de rots ligt. De huizen zijn op terrassen rondom gebouwd en hebben leuke kleuren. We kunnen naar boven of met de shuttle of wandelen. Wij kiezen voor het laatste, lopen richting oude centrum en gaan met vele trappen omhoog. Een trap aan het begin heeft als je van beneden naar boven kijkt een soort van patroon op de traptreden geschilderd. Het kasteel is robuust. We krijgen zelfs een papieren uitleg in het Nederlands mee. In het kasteel is een museum van de vlechtkunst en wat oude wapens te zien. Buiten op de muren een mooi uitzicht over de stad en de zee.
Dan is het tijd voor de lunch. We vinden een plek waar ze heerlijke warme ham-kaas broodjes hebben.
Inmiddels weer tijd om terug naar beneden en naar de bus te gaan. Ook dit weer lopend, we zijn snel beneden en vinden bij de parkeerplaats gelukkig een bankje in de schaduw.
We vervolgen onze reis naar Capo di Testa, een schiereiland in het noorden van Sardinië. Hier liggen bijzondere rotsformaties en is Corsica te zien. Vanuit de bus lopen we eerst richting vuurtorens, om van het uitzicht te genieten. Daarna proberen we een wandelpad te vinden, dat lukt maar deels. Het staat niet aangegeven en we hebben hier maar ruim een uur, dus slenteren we wat rond.
Tegen 16.45 uur rijden we naar Capo d’Orso waar ons hotel is. We verblijven hier 3 nachten in Hotel Borgo Dell’Orso. Het is een modern hotel vlak bij zee, helaas 4,5 km buiten Palau. Hier bij Capo d’Orso is er maar één restaurantje op loopafstand, we daar vanavond toch maar eten. Exact op 19.00 uur als het open gaat, zijn we er. We bestellen drinken en lasagne. Die laatste wordt opgewarmd in een oven of zo want de onderkant is een beetje hard gebakken. Al met al toch goed te eten alleen voor deze kwaliteit aan de prijs.
Terug naar het hotel, moe van alle indrukken en de warmte. Lekker ff niks……

Vrijdag 29 mei 2026
We zijn al vroeg wakker. De eerste gezamenlijke activiteit is pas om 9.45 uur. Vanaf het hotel lopen we, degene die mee wil, in ongeveer 5 minuten naar de ingang van de rotsformatie Dell’Orso (berenrots). Via trappen en een steil pad komen we bij een grote rots die, alleen van veraf, met een beetje fantasie op een beer lijkt. Het pad er naar toe is stijl maar ook mooi, als ook de omgeving en het uitzicht.
Voor de volgende activiteit vertrekken we om 11.00 uur met de bus naar Baja Sardinia, een van de bekendste basplaatsen aan de Costa Smeralda. Een populaire plek voor de rich & famous.
Als we er bijna zijn, gebeurt er vlak hoor onze bus nog een ongeluk met twee motoren. Dat is ff schrikken. Een motorrijder is vrijwel ongedeerd, de andere heeft wel een flinke schuiver gemaakt. Is gelukkig wel bij kennis maar geeft aan geen dokter of ambulance te willen. Aangezien er meerdere mensen hulp aanbieden, gaan we met onze bus weer verder.
Vanaf de parkeerplaats lopen we richting het strand. Er zijn winkeltjes en restaurants. De eerste prijzen op menukaarten die ik zie zijn pittig. Gelukkig is er ook een restaurant waar je voor een normale prijs kunt lunchen.
Na onze lunch gaan we aan de wandel. Er zijn hier volgens Google Maps twee uitzichtpunten. We lopen eerst naar rechts langs het strand en langs sjiekere hotels naar rotsen. Vanaf hier kunnen we de badplaats in z’n geheel zien. Het pad loopt nog verder maar we besluiten toch om te draaien. Vervolgens weer langs het strand de andere kant op, lopen nu door een woonwijk om een rots heen en dan steil omhoog naar een ander uitzichtpunt. Hebben nu zicht om de Maddalena eilanden.
Gezien de tijd, blijven we er niet lang en gaan we richting bus. Gelukkig is er nog voldoende tijd om een lekker ijsje te eten.
Dan vertrekken we weer voor onze laatste bezienswaardigheid te bezoeken. We gaan naar Coddu Vecchiu waar weer een opgraving uit de Nuraghische tijd is. Het betreft een reuzengraf. Het graf ziet er vergelijkbaar uit zoals wij in Nederland de Hunebedden kennen. Alleen de stenen aan de voorkant zijn veel groter. Niks bijzonders maar prima dat we het gezien hebben.
Terug naar het hotel, degene die dat wil kan in Palau uitstappen maar de meesten gaan door naar het hotel. Daar aangekomen nog even contact met Stephan in Nederland, er is namelijk code geel aangekondigd voor het zuiden van het land, hij is momenteel bij ons thuis om te kijken of er nog iets beschermd moet worden.
We spreken nog af met Henk en Lia om onze eigen excursie van morgen door te nemen en dan wordt het al tijd om te gaan eten. We gaan opnieuw naar het restaurant van gisteren maar kiezen een ander menu.
We hebben lekker gegeten en gaan weer terug naar het hotel.

Zaterdag 30 mei 2026
Vandaag staat een optionele excursie gepland; een boottocht door de Maddalena Archipel. Wij hadden al besloten hieraan niet deel te nemen, evenals Henk en Lia.
Als alternatief gaan we met z’n vieren met de veerboot naar La Maddalena.
Omdat we samen met de groep met de taxi’s naar Palau gaan, ontbijten we al vroeg want de taxi’s vertrekken vanaf 8.45 uur.
Aangekomen in Palau starten we met een kop koffie. Vervolgens gaan we even kijken bij de boot waar de rest van de groep vandaag mee vaart. Misschien kunnen we ze wel uitzwaaien. Ik vraag aan iemand van hun crew hoe laag ze uitvaren, dat blijkt nog zeker een half uur te duren. Dus gaan we maar onze eigen kaartjes kopen voor de veerboot, die vertrekt ongeveer gelijk tegen 10.30 uur.
De tocht naar La Maddalena is ongeveer 20 minuten. We gaan aan wal en zoeken op Google Maps waar de oude binnenstad is. Deze lijkt groot maar in de praktijk is het maar één lange winkelstraat. Er zijn hier wel wat leuke winkeltjes en restaurants. We komen langs de kerk waar op dit moment een huwelijksmis gaande is. De deuren staan gewoon open, dus blijven we even staan kijken. De bedoeling is dat we vanmiddag fietsen gaan huren. Maar intussen is het tijd voor de lunch. Een heerlijke panini gaat er smakelijk in. Op naar de fietsverhuur. Dat valt tegen, een elektrische fiets kost €35 per dag, maar de borg is €100 en een eigen risico van €1000. Een heel document met voorwaarden, dus we haken af. Dan maar wat lopen. Zoals al eerder genoemd is er op La Maddalena niet veel op loopafstand te bekijken. Het is er ook erg warm. Na een kleine pauze met iets te drinken, besluiten we om de eerstvolgende veerboot om 15.15 uur weer terug te nemen. Terug in Palau is er geen animo meer om hier nog door straatjes te lopen. We nemen een taxi naar het hotel waar we even voor 16.00 uur arriveren. Hier ff opfrissen en chillen.
We eten vanavond opnieuw bij de Bear Rock Bar. Het eten is vandaag best oké. Ons avondprogramma is niet spannend, terug naar het hotel, nog ff napraten en weer naar bed.

Palau (Capo d’Orso) - Olbia
Zondag 31 mei 2026
Vandaag weer een reisdag, maar zonder programma.
Tegen 8.00 uur ontbijt, dan de koffers inpakken. Om 10.00 uur vertrekken we, met koffers, naar Olbia.
Eigenlijk zou dit onze laatste dag van de reis zijn, maar omdat er geen vlucht voor ons geboekt kon worden op de zondag, slapen we nog een nacht in Olbia in het Tramas hotel. Dit is al voorafgaand aan de reis bekend gemaakt.
Het is maar een uur rijden naar Olbia. We kunnen op dit tijdstip nog niet naar onze kamer, dus gaan we de stad in. Gelukkig mogen onze koffers wel al in het hotel blijven.
Eerst even rondkijken, koffie drinken en later lunchen. Het voelt vandaag erg warm en benauwd. Tegen 15.00 uur uitgekeken in de stad en al terug naar het hotel in de hoop dat we misschien eerder in de kamer kunnen. We zijn niet de enigen, en het lukt Kim ook om ons in te checken. Er ontstaat wel wat verwarring als het hotel over drie gebouwen verdeeld blijkt. Uiteindelijk komen we bij het goede gebouw en in onze kamer. Nu even niks, de airco staat aan en maakt de kamer lekker koel. Het bed ligt prima en ……
Tegen 18.00 uur de stad in. We willen nog wat foto’s maken. De zon is nog fel en het is nog steeds warm. We kijken ook al waar ze willen gaan eten. Eigenlijk heb ik nog helemaal geen zin in eten ( denk door de warmte). Als de terrassen in de schaduw komen, gaan we zitten bij een restaurant. We eten hier heerlijke lasagne en Tiramisu als toetje.
Na het eten nog een stukje lopen en dan weer naar het hotel. Morgen gaan we weer terug naar Nederland. Het is hier fijn geweest, maar ik ga graag weer naar huis.

Terug naar Nederland
Maandag 1 juni 2026
We vliegen pas om 17.25 uur.
Bij het ontbijt feliciteren we Lia, want ze is jarig vandaag. Terug op onze kamer de koffers klaar maken voor de vlucht. Om 10.00 uur moeten we uitchecken, gelukkig kunnen de koffers ook nu nog in het hotel blijven tot de bus ons om 14.30 uur komt ophalen.
We lopen opnieuw door Olbia, het is best al warm. Eerst maar eens een kop koffie op een schaduwrijk terras. Vervolgens lopen we naar de Middeleeuwse San Paolo kerk. Deze heeft een prachtige en kleurrijke koepel, die later bijgebouwd is. Van binnen is de kerk ook mooi, heel robuust met mooie fresco’s maar geen onnodige opsmuk. Helaas mag je er geen foto's maken.
Onze volgende halte is weer een terras voor een glaasje fris. Een klein meisje komt vragen of we wat willen eten, dan komt een aardige vrouw, die haar grootmoeder blijkt te zijn, de bestelling opnemen. Het meisje brengt ons vol trots de blikjes cola. Bij het afrekenen vraag ik de grootmoeder of ik haar kleinkind een fooi mag geven. Dat vind ze geweldig.
Tijd om weer richting hotel te gaan, van daar vertrekken we om 12.30 uur naar Anticas licanzias voor een gezamenlijke lunch en afscheid. Het is een hele leuke locatie en de bediening loopt in Sardijnse klederdracht. Na onze lunch neemt Wim namens de groep het woord om Kim op een ludieke manier te bedanken voor haar begeleiding van de reis. Uiteraard krijgt ze een envelop met onze fooi.
14.15 uur weer in het hotel, de koffers ophalen. We moeten nog een stukje lopen naar de plek waar de bus ons zal ophalen. De rit naar het vliegveld is maar kort dus we zijn er zo, helaas moeten we nog een half uur wachten eer we kunnen inchecken. In de vertrekhal aangekomen kopen we een broodje en wat drinken. Nu wachten op onze vlucht. Ineens zie ik een reisgenote druk met een andere praten. Langzaam bereik ook ons het bericht dat we vertraging hebben. Eerst een half uur maar het blijft doorschuiven. Dan wordt het met de geplande vertrektijd voor ons onmogelijk om de aansluitende vlucht in München nog te halen. We krijgen bericht van Lufthansa dat we omgeboekt worden naar morgenvroeg 7.00 uur.
Een heleboel verwarring en vragen: hoe nu verder.
Onze vertrektijd blijft schuiven ineens wordt het zelfs 22.25 uur, wat nog geen 10 minuten later weer veranderd in 20.25 uur. Er land nu ook een vliegtuig van Lufthansa. Na het boarden krijgen we de oorzaak van de vertraging te horen. Het vliegtuig had vanwege de wind niet kunnen landen op Olbia en was uitgeweken naar Alghero. Daar moest het weer anderhalf uur wachten op een tankauto…..
Nog voor 20.25 uur taxiën we al naar de startbaan. München we komen eraan., maar hoe verder, dat is nog niet duidelijk.
Na de landing gaan we met Kim en bijna de gehele groep naar de Servicedesk van Lufthansa. We zijn niet de enigen. Ondanks dat Kim officieel niet meer onze reisbegeleidster is, regelt ze alles voor ons. We kunnen met de shuttlebus naar een hotel, inclusief ontbijt en shuttle, morgenochtend terug naar de luchthaven. Geweldig, dankjewel Kim.
Moe van alles arriveren we tegen 23.00 uur in het hotel, daar gaat alles soepel. Nog ff de kinderen iets laten weten en dan proberen te slapen. Morgenochtend om 3.45 uur gaat de wekker.

Dinsdag 2 juni 2026
We hebben een klein beetje kunnen slapen. Dit was zeker beter dan die al uren op de luchthaven te blijven.
Om 4.00 uur naar beneden voor een kop koffie en een snack (licht ontbijt). 4.30 uur staan we bij de opstapplaats van de shuttlebus. Net voor 5.00 uur arriveren we op de luchthaven. Het is al druk bij het inchecken, er zit maar één medewerker. Er komt versterking en dan gaat het snel. De vlucht naar Amsterdam vertrekt op tijd en duurt slechts een uur. Nu de koffers halen. Het is best spannend of deze inderdaad met ons zijn meegereisd.
De band begint te lopen en verschillende reisgenoten halen hun koffers van de band. Ook wij hebben er al een. Als volgens de display boven de transportband alle koffer op de band liggen, hebben er drie mensen, waaronder ik nog geen koffer. Dit voelt niet oké. We gaan naar de Servicedesk van KLM. Die vragen ons nog een kwartier geduld te hebben…. Gelukkig daar komt mijn koffer. Nu naar de auto en kijken of we kunnen uitrijden. Officieel is de parkeertijd die we gereserveerd hadden vannacht om 2.00 uur afgelopen. We hoeven niks bij te betalen, mogelijk telt de datum en niet zozeer de tijd. Nu naar huis, als het meezit zijn we daar over tweeëneenhalf uur.
De terugreis gaat prima, wel af en toe flinke regenbuien.

We kijken terug op een mooie maar ook vermoeiende reis. De vertraging was heel vervelend maar gelukkig eind goed al goed.